دیروز سومین باری بود که می رفتم کویر

می گن تا 3 نشه بازی نشه راست می گن چون این بار خیلی خوش گذشت

دلم نمی خواست بنویسم می خواستم تصویر ثبت کنم

کلا عکس تو کویر خوشگل میشه!

ولی به هر حال نوشتم

زیر آسمون آبی بی ادعا ،توی عمق دریاچه بی انتها

از توقع بی جای رسیدن

چشم هامان سفید شده از انتظار

اگر چه جاده برای رسیدن است

اما این یکی با همه فرق می کند

این جاده دل تنگی زیاد دارد

دل پر هم ، تا بخواهی

از نرسیدن

از چشم سفیدی کویر

از سکوت آسمان

و از تشنگی آب

مزه قریچ قوروچ شن ها با آدم راحت حرف می زند

از عادت خانه به دوشی

از غربتی که حد و حصر ندارد

فقط دلشان خوش است،که تنها نیستند

همه جا با هم و برای هم می روند

اگر چه به ظاهر هیچ گاه نمی رسند

اما انگار نمی خواهد شیرینی با هم بودند را به هیچ چیزه دیگر ببخشند

---------------------------------

پی نوشت:

بارها گفتم اگه یه خط اینترنت پر سرعت و آب و خوراک باشه حاظرم مدت زیادی تو کویر بمونم

بشم سنگ صبور شن ها !