منو با خودت ببر یک روز از این جا...

غریبه ... اگه فراموشم نکردی

خيلي قشنگه که اين عشق هيشه باهات باشه .... که... يکي اون بالا هستش که هميشه هواي تو رو  داره
خيلي لذت بخشه که مطمئن هستي اون از همه ي کساني که دور و برت هستن و  ادعا مي کنن که عاشقت هستن - ولي واقعا نیستند - بيشتر عاشقت باشه...
خداي من خيلي خوش حالم  که تو رو دارم .... نمي گم که اندازه همه ي دنيا دوست دارم ! آخه خدا جون دنيا که خيلي کوچيکه ؟؟!!!!
مي گم:
به اندازه ي قلبي که بهم هديه دادي دوست دارم !

دسته گلي از رز مي فرستم برات با ده تا گل
نه تا طبيعي
يه دونه مصنوعي !
يه کارت هم مي زنم روش و مي نويسم :
تا روزي که آخرين گل پژمرده بشه دوست دارم

مطلب از M_T

 

                          

هر گاه به تو مي نگريستم برق چشمانت آن قدر گرم بود که چشمانم مي گريست
اما در لحظه آخر وقتي آذرخش  چشمت به سويم آمد چشمانم را از درد بستم ...
گويي کور شده بودم چون ديگر تو را نديدم
به هر سو مي نگريستم ديگر آن دو نر گس را نمي ديدم و ديگر چراغ نگاهت وجودم را روشن نمي کرد
احساس تنهايي عجيبي داشتم فکر مي کردم در همه ي گيتي فقط من تنهاي تنها هستم
مي خواستم فرياد بزنم و صدايت کنم.... اما بغض سنگيني در گلويم بود که توان نفس کشيدن را هم ربوده بود
گويي گرمي چشمانت بود که جسم خاکي مرا به عرش مي برد
گويي با همان گرمي بود که مي توانستم نفس بکشم و ثانيه به ثانيه بيشتر عاشقت بشوم
يادش بخير وقتي :
در اقيانوس چشمانت به حرکت در مي آمدم و تا بي کران ها مي رفتم
اما...
ديگر خورشيد دلم غروب کرده است ديکر در اقيانوسي بي کران نيستم دز باتلاقي هستم که هر لحطه بيشتر مرا در خود فرو مي برد
و هنوز منتظرم  ! که بيايي و دستت را به سويم دراز کني  ومرا نجات دهي
کي شود که بيايي و با گل لبخندت خزان وجودم را بهاري کني
ولي...
هر وقت که بيايي دگر چشم از آن دو نرگس صورتت بر نمي دارم
مي ترسم که دوباره چشمم را ببندم وتو را نبينم 

                                                                                                   منتظرم.....

                                                                                                         مصطفی

                                                                                                         ۲۵/۲/۱۳۸۴
 

 

تو هزار منی                 من کم ندارم !!!!

 

تو کیستی که با تو          رویای من طلاییست

رسوایی ام زمینی           تنهایی ام خداییست

 

در عشق مثل خورشید باش

در مهربونی مثل باران

در صداقت مثل چشم

و در بخشش مثل دریا

 

زندگی مال تو ..... مرگ مال من

راحتی مال تو ..... گرفتاری مال من

شادی مال تو ..... غم مال من

همه چیز مال تو !!!

ولی تو مال من .....

خیلی ساده ای اگه فمر کنی هر چی می گم راسته

خیلی ساده تری اگه بدونی هر چی می گم راسته

باید ایمان داشته باشی که هر چی می گم راسته

پس بدون که دوست دارم

شکسته ی دیدارم

منتظر انتظارم

و سکوت صدا

این ملب رو یکی از دوستان خوببم به نام حمید(خیلی پسره با حالیه) برام فرستاده:

کاشکي مانيتورت بودم هميشه رخ به رخت بودم
کاشکي که کي بوردت بودم هميشه زير انگشتات بودم
 کاشکي که هد ستت بودم هميشه در گوشت بودم
کاشکي که ويست بودم هميشه روي لبت بودم
کاشکي که موست بودم و هميشه توي مشتت بودم
کاشکي که پسوردت بودم و هميشه توي فکرت بودم
کاشکي که کاميوترت بودم هميشه عاشقم بودي !!!!!!

 

خدا حافظ . ديگه بعد از خاتمي سلامي نيست مرا

همه چيز

نه همه چيز سياه نخواهد بود و لي ما هم شايد شاد

نمي دانم

ساز اين مردمان آنچنان که بايد کوک نيست

سازشان شکسته باد روح شان تسخير باد

 

خشک آمد کشتگاه من
در جوار کشت همسايه
گرچه مي گويند :"مي گريند روي ساحل نزديک سوگواران در ميان سوگواران "
قصد روزوان ابري "داروگ" کي ميرسد باران ؟
بر بساطي که بساطي نيست !!
در درون کومه ي تاريک من که ذره اي با آن نشاطي نيست
وجدار دنده هاي ني به ديوار اتاقم دارد از خشکيش مي ترکد
-چون دل ياران که در هجران ياران-
قاصد روزوان ابري "داروگ" کي مي رسد باران ؟

شعر از نیما

 

چه انتظار عظیمی نشسته در دل ما

همیشه منتظریم و کس نمی آید

صفای کمگشته آیا بر این زمین تهی مانده

باز می گردد ؟

فقط چند لحظه بنشين و نگاه كن
نگاه كن و ببين كه عشق و سرنوشت چگونه دست در دست هم دارن
و ببين كه نقشه براي نابودي ما مي كشند
و چرا ما بايد با يك نگاه عاشق شويم
وقتي خنجرها از پشت بسته شده

تو را سلام می کنم به گویش محلی کبوتران

به لهجه ی پرندگان مهربان

هر شب به قصه دل من گوش می کنی

فردا چو قصه مرا فراموش میکنی

خداحافظ خاتمی

پرسید: "به خاطر کی زنده هستی؟"

با این که دوست داشتم با تمام وجود فریاد بزنم "به خاطر تو "

گفتم به "خاطر هیچ کس !"

پرسید: "پس به خاطر چی زنده هستی"

با این که دلم داد می زد "به خاطر دل تو "

با یه بغض سنگین بهش گفتم :"به خاطر هیچ چیز"

ازش پرسیدم: تو به خاطر چی زنده هستی

در حالی که اشک توی چشماش جمع شده بود گفت :

"به خاطر کسی که به خاطر هیچ زنده است

 

 

 

از من پرسید منو بیشتر دوست داری یا زندگیت رو؟

گفتم زندگیم !

اشک تو چشماش حلقه زد و برای همیشه رفت

اما نمی دونست که خودش همه ی زندگیم بود

 

یکی می گفت آدم باید تو عاشقی مثل سیگار باشه

با این که می دونه آخرش زیر پا لهش می کنن

ولی بازم تا آخرش پای آدم می سوزه

گفتم که دلم هست به پیش تو گرو                  دل بازده اغاز مکن غصه نو

افشاند هزار دل ز هر حلقه زلف                       گفا که دلت بجوی و بردار و برو

يه چيزي تو دلمه که چند وقته مي خواهم بهت بگم ولي....
هر وقت اراده مي کنم که بگم زبونم قفل مي شه
کاش مي تونستي درک کني که صبح تا شب آرزو مي کنم که حرفه دلمو بگم
چون قصه اين غم داره منو نابود مي کنه 

هیچ صدایی نیست جز نغمه غمگین جویبار....

و زمزمه عشق بین من وتو ...

که هر لحظه با میخ و پتک آهنینش عشق تو را روی قلبم حکاکی می کند !

و جاودانه می سازد..... 

وقتی معلم پرسید عشق چند بخشه ؟ زود دستم رو بالا گرفتم و گفتم یه بخش...

ولی از وقتی که تو رو شناختم فهمیدم عشق ۳ بخشه :

عطش دیدن تو

شوق با تو بودن

و اندوه بی تو بودن